Korte minimalistische acts en pantomime passen ook heel goed binnen mijn maandelijkse kunstvertellingen. Deze bijeenkomsten richten zich zowel op specifieke doelgroepen, zoals senioren met beginnende dementie, als op het reguliere lezingenpubliek en scholieren. Juist voor ouderen met beginnende dementie spreekt lichaamstaal vaak sterker dan veel gesproken tekst. Met pantomime maak ik emoties, handelingen uit schilderijen of historische sferen zonder woorden voelbaar.

Mijn eigen werk beweegt tussen gedetailleerd realisme en verinnerlijkte abstractie. Minimalistische bewegingen sluiten daar naadloos bij aan, omdat ze een beeld of gevoel terugbrengen tot de essentie. Zeker in combinatie met mythologie wordt deze non-verbale vorm extra krachtig. Mythologische verhalen staan in de kunstgeschiedenis namelijk bol van symboliek, herkenbare oertypen en fysieke dramatiek. Dat maakt ze bij uitstek geschikt om visueel en zonder woorden te verbeelden.